Gnasz w przód, biegniesz, byle dalej. Są ludzie inni i inni inaczej. Inny jest każdy na swój sposób. Inni inaczej to ci, którzy bardzo pragną lecieć wyżej, na siłę szukają w sobie oryginału, cech niebywałych i hobby z kosmosu. Siedzę nad notatkami z polskiego o Platonie i myślę. Myślę, że to wszystko i tak jest tylko odbiciem. Możesz się udławić pychą, ale taka prawda –jesteś lustrem. Takim w szkolnej łazience na które plują jak mają jednego pryszcza za dużo. Niezniszczalny jest tylko byt prawdziwy. W tobie, w nas, w społeczeństwie nie ma już prawdziwości. Gramy w teatrze cieni, które całe życie za czymś/kimś gonią. Nie możemy się już zatrzymać, bo wypadniemy z trasy, bo smycz jest za krótka, bo uwiera nas polityczny kaganiec.

Rzeczywistość odbieram tylko zniekształconą. Nie akceptuję tej właściwej, normalnej. Jednak czy jest coś takiego jak „rzeczywistość właściwa”? Każdy z nas się czymś różni, inaczej rejestruje, a co za tym idzie inaczej odbiera świat. Społeczeństwo formuje fakty i złudzenia, układa w wygodne foremki, a potem tylko dopasowuje wydarzenia. Jednostka czy ogół –nie ważne. Obraz rzeczywistości jest jeden, odbić jest tyle, ilu nas samych. Więc jeśli istnieje jakiś jej oryginał, to jest on dla człowieka nieosiągalny. Jedynie dusza pozostaje czysta od materialnych sfer i kiedy już uwolni się z ciała prawdopodobnie będzie mogła bez murów „zabezpieczających” zobaczyć to, co naprawdę istnieje. Myślimy, że prawdziwy kształt rzeczywistości jest lepszy. Tutaj nawet nie można mówić o lepszym czy gorszym wrażeniu, gdyż wszystko jest zależne od naszego położenia, od obecnego nastroju, jakiegoś bodźca, poglądów. Tak, więc to, co może wydawać się stałe, tak na prawdę jest zależne od danego człowieka.


______________________

a zaraz do Gliwic po bileciki na... happysad! mmm